Dom był pełen starych

„Dom był pełen starych mebli, sprowadzonych z willi w Szwajcarii, którą dziad Oswald KorwinSzymanowski, wraz z kolekcją pięknych pamiątek, zapisał w testamencie papie (...) W starym, rzeźbionym, gdańskim kredensie (...) i w równie starej, rzeźbionej skrzyni, spoczywały sobie pamiątki (...) Były tam puginał i róg z kości słoniowej i czapla kita ze spinką króla Jana Sobieskiego (...) zbiór cennych autografów i pióro gęsie Klementyny z Tańskich Hoffmanowej (...) historyczna zbroja kirasjerska z końskim ogonem na hełmie (...) stare druki na pergaminach z XVI i XVII wieku (..) W sali jadalnej stał dębowy stół i krzesła rzeźbione (...) kryte safianem (...) wisiały portrety. A więc z Gdańska do Szwajcarii i ze Szwajcarii do Tymoszówki prowadziła dróg meblowego wozu. Zaiste wielka była sława gdańskich stolarzy, skoro narażano się na trud tak dalekiego transportu i doprawdy solidne były
owe stoły, krzesła, szafy, jeśli wytrzymały dwukrotną przeprawę przez Alpy. Nie darmo nazywano je rzeźbami z czarnego dębu.
Tymoszówkę strawił pożar wojny. Nie ma już starych sprzętów gdańskich, wśród których powstawała nowoczesna muzyka polska. Wielka to szkoda, lecz nie jedyna przecież strata. Gdańskie antyki zdobiące niegdyś zamki polskich magnatów i mieszczańskie pałace gdańskich patrycjuszy stały się muzealną rzadkością. Wszyscy historycy sztuki zgodnie podkreślają, że wśród zabytków meblarstwa europejskiego meble gdańskie zajmują wyjątkową pozycję, a gdańscy stolarze należeli w XVII i XVIII wieku do najbieglejszych w tym rzemiośle mistrzów.“(13)